Chlorofil
Chlorofil jest zielonym barwnikiem wyst臋puj膮cym w wi臋kszo艣ci ro艣lin, w algach i niekt贸rych bakteriach. Poniewa偶 zawieraj膮 go wszystkie li艣cie, a zatem wszystkie ro艣liny li艣ciaste, jest jednym z najdawniej i najcz臋艣ciej spo偶ywanych barwnik贸w w naszej diecie.
Ze wzgl臋du na cz臋sto艣膰 spo偶ycia, chlorofil mo偶na uwa偶a膰 za najbardziej bezpieczny sk艂adnik 偶ywno艣ci.
W ro艣linach chlorofil pe艂ni wa偶n膮 rol臋 w procesie fotosyntezy, w kt贸rym ro艣liny pobieraj膮 energi臋. Znajduje si臋 g艂贸wnie w kom贸rkach li艣ci.
Stan metaboliczny chloroplast贸w zmienia si臋 w zale偶no艣ci od pory dnia.. Podczas dnia chloroplast aktywnie zbiera energi臋 艣wietlna i przekszta艂ca j膮 w energie chemiczn膮.
Pod wp艂ywem 艣wiat艂a dochodzi do zmian w sk艂adzie chemiczny strony co wywo艂uje aktywacj臋 wci膮gni臋tych w to proces贸w metabolicznych.
Pocz膮tkowo zak艂adano, 偶e chlorofil jest pojedynczym sk艂adnikiem, jednak jak si臋 okaza艂o jest mieszanin膮 dw贸ch sk艂adnik贸w, rozpuszczalnych w t艂uszczach: chlorofilu i chlorofilu b. Obecnie wiadomo, 偶e istnieje kilka typ贸w chlorofilu, z najwa偶niejszym chlorofilem a.
Wed艂ug danych z literatury tworzy on kompleksy chlorofilowo – bia艂kowe, okre艣lane jako CP1, CP47, CP43, jest to cz膮steczka, kt贸ra umo偶liwia proces fotosyntezy i przez transport pobudzonych elektron贸w na cz膮steczki, kt贸re wytworz膮 cukry.
Wszystkie ro艣liny, algi, sinice, w kt贸rych zachodzi proces fotosyntezy, zawieraj膮 chlorofil a. Chlorofil ten jest obecny we wszystkich fotosyntetyzujacych organizmach eukariotycznych, a ze wzgl臋du na jego g艂贸wna rol臋 w centrum reakcji, jest niezb臋dny w procesie fotosyntezy.
Drugim rodzajem chlorofilu jest chlorofil b., kt贸ry pojawia si臋 tylko w zielonych algach i w ro艣linach. Te dwa typy chlorofilu tylko nieznacznie r贸偶ni膮 si臋 w sk艂adzie bocznego 艂a艅cucha. Obie formy chlorofilu s膮 bardzo skutecznymi fotoreceptorami, poniewa偶 zawieraj膮 siec wyst臋puj膮cych na przemian wi膮za艅 pojedynczych i podw贸jnych.
Te dwa rodzaje chlorofilu uzupe艂niaj膮 si臋 wzajemnie w poch艂anianiu 艣wiat艂a s艂onecznego. Ro艣liny mog膮 uzyska膰 ca艂kowite zapotrzebowanie na energi臋 z zakresu pasma niebieskiego i czerwonego. Jednak nadal istnieje ogromne pasmo widma, pomi臋dzy 500-600nm, w zakresie, kt贸rego jest poch艂aniane bardzo ma艂o 艣wiat艂a.
Jest to 艣wiat艂o w zakresie widma zielonego, a poniewa偶 jest ono odbijane, jest to przyczyna dlaczego ro艣liny wydaj膮 si臋 zielone. Chlorofil tak silnie poch艂ania 艣wiat艂o, 偶e mo偶e maskowa膰 inne, mniej intensywne barwy.
Wi臋kszo艣膰 z tych bardziej delikatnych kolor贸w (karoten czy kwercetyna) jest widoczna dopiero jesieni膮, gdy w li艣ciach rozk艂adana jest cz膮steczka chlorofilu – wtedy zielony kolor blaknie, ods艂aniaj膮c pomara艅czowe i czerwone karotenoidy. Trzecia powszechna posta膰 chlorofilu zwana chlorofilem „c”, wyst臋puje tylko u cz艂onk贸w fotosyntetyzuj膮cej Chromisty.
G艂贸wnym procesem聽 z udzia艂em chlorofilu jest wa偶ny proces biochemiczny, podczas, kt贸rego ro艣liny algi oraz niekt贸re bakterie przekszta艂caj膮 energie s艂oneczn膮 w energie chemiczn膮, u偶ywana do przeprowadzania reakcji syntezy takich jak wytwarzanie cukru czy wi膮zanie azotu do aminokwas贸w.
Jest r贸wnie偶 odpowiedzialny za wytwarzanie tlenu, stanowi膮cego znaczna cz臋艣膰 na kuli ziemskiej, stanowi膮cego znaczn膮 cz臋艣膰 atmosfery ziemskiej.
